natuursteensoort, ontstaan door omzetting van kalkgesteenten onder hoge temperatuur en druk. Daardoor zijn fossielen in de kalk vernietigd. Door zijn dichtheid, maar relatieve zachtheid is marmer gemakkelijk te polijsten. Daardoor ontstaat een glad en glanzend oppervlak waarin levendige tekeningen in de steen (feitelijk verontreinigingen) goed zichtbaar worden. Een bekende soort is Carrara-marmer uit Italië. Ook uit België komen zogenaamde marmers, in feite kalksteen maar goed polijstbaar waardoor ze in het spraakgebruik tot de marmers gerekend worden. Marmer is vooral veel toegepast voor beeldhouwwerken op grafmonumenten in kerken. Het werd ook veel gebruikt in beeldhouwwerken en tekstplaten op begraafplaatsen en kerkhoven. Marmer is echter in ons klimaat weinig duurzaam. Door invloed van weer en wind versuikert het oppervlak wat een korrelige en meer open huid oplevert. Feitelijk spoelen zachtere delen uit en blijven hardere delen over. Het proces is nauwelijks te stoppen waardoor teksten en tekening uiteindelijk verdwijnen. Marmer is een kostbare steensoort. Daarom wordt wel eens een namaak-marmerpatroon aangebracht op hout, dit wordt marmeren genoemd. Gemarmerde zuilen zijn vaak in kerken te vinden.

gedenkteken of altaarretabel (versierd achterstuk boven een altaar) waarop meestal de stichter(s) en zijn of hun beschermheilige(n) staan afgebeeld en waarop een tekst is aangebracht ter herinnering aan de overledene(n).