De oude katholieke begraafplaats van Valkenburg in Zuid-Limburg is een bijzondere begraafplaats vanwege een aantal bijzondere funeraire kwaliteiten. De begraafplaats, waarvan het oudste gedeelte in september 1836 werd ingewijd, is nu in beheer bij de gemeente Valkenburg aan de Geul. Naast het katholieke deel vinden we hier vandaag de dag ook een joodse begraafplaats, een algemeen deel en een grafveld voor een kloosterorde. De funeraire kwaliteiten van de begraafplaats zijn vooral te danken aan de geografische omstandigheden ter plekke. Ligt het oude deel van de begraafplaats nog redelijk vlak, de nieuwere delen liggen allemaal hoger op en in de hellingen van de Cauberg. Die hellingen maakten het mogelijk om galerijgraven aan te leggen, terrasvormig tegen de helling op. Op het oude deel nog heel voorzichtig maar even verderop is de hele heuvel inmiddels veranderd in een terrassenbegraafplaats met een hoogteverschil van bijna 30 meter. Andere bijzonderheden zijn de kapel, toegewijd aan het Heilig Kruis van Jezus Christus, en de vier familiegrafkelders op het oude gedeelte, uitgehakt in de mergel van de Cauberg. De mergel duikt hier op tot aan de oppervlakte. Dit deel van de begraafplaats was voordien waardeloos, totdat men begon met het aanleggen van de grafkelders. Vooral opvallend is de kelder van de familie Habets-Willems, met name door de grafkapel die boven de kelder werd gebouwd. De kapel is goed zichtbaar vanaf de weg en valt op voor eenieder die de Cauberg op of af gaat.

Na de hervorming was de parochiekerk voor de katholieke gemeenschap verloren gegaan. Het verbod op het uitoefenen van de oude godsdienst dreigde een einde te maken aan het katholieke leven in Soest, hoewel de meeste inwoners de roomse kerk trouw bleven. De eerste jaren werd het oude geloof nog wel getolereerd maar in de 17de eeuw zou Soest voor zijn ziele zorg afhankelijk zijn van rondtrekkende priesters die dit werk in het geheim deden. Rond 1690 kreeg Soest weer een eigen priester die preekte in een schuurkerk nabij de huidige Petrus en Pauluskerk. Deze kregen de katholieken pas in 1852 door de inzet van pastoor Steenhoff.
Het kerkhof van de parochie dat volgens sommige bronnen al in de 17de eeuw werd gebruikt, ligt op een steenworp afstand van de Petrus en Pauluskerk. Tot 1968 lag de ingang aan de Steenhoffstraat, maar met de aanleg van de huidige Dalweg werd de ingang verlegd. Hierdoor ligt het poortgebouw wat merkwaardig haaks op de Dalweg. De tegen de oosthelling van de Soestereng aangelegde begraafplaats werd in 1876 in opdracht van het rooms katholieke kerkbestuur vergroot en vernieuwd. Daarbij werd eveneens aan de noord-oostzijde een poortgebouw toegevoegd en werd het gehele terrein ommuurd. In de vleugels van het poortgebouw waren oorspronkelijk een baarhuisje en een schuur ondergebracht. Het vermoeden bestaat dat het ontwerp van het poortgebouw afkomstig is van de architect A. Tepe. Het poortgebouw met neogotische invloeden staat op een U-vormige plattegrond van één bouwlaag onder twee met leiengedekte zadeldaken en een hoog opgaand, afgeplat centraal tentdak.

Naast het kerkhof aan de Dalweg en het Katholieke deel op de Algemene begraafplaats beschikken de Katholieken in Soest ook nog over een begraafplaats aan de Kostverlorenweg. Deze begraafplaats werd geopend en gebruikt vanuit de latere Mariaparochie te Soestdijk. De parochie werd voor de Eerste Wereldoorlog afgesplitst, maar kende geen vlotte groei. Het kerkhof op het Hart aan de Kostenverlorenweg werd evenwel in november 1912 ingewijd. Het terrein bij het kerkhof was in eerste instantie aangekocht om naast het kerkhof een nieuwe parochiekerk en enkele scholen te bouwen. Deze gebouwen zijn hier nooit gekomen, maar in 1925 was wel de nieuwe parochiekerk gereed.
Wie heden ten dage de begraafplaats zoekt, moet zich begeven op een wat troosteloos industrieterrein. Achter een eenvoudig stalen hek betreedt men een klein rechthoekig terrein met een kleine bestrate entree. Hierachter loopt het van grind voorziene hoofdpad naar een eenvoudig kruis op een verhoging. Aan weerszijden van het hoofdpad strekken zich nog enkele zijpaden uit. Aan de linkerzijde oogt de begraafplaats redelijk groen en is ze afgeschermd van de omgeving, maar aan de rechterzijde markeren fabrieksgebouwen de grenzen van de begraafplaats.

De over het algemeen eenvoudige grafmonumenten liggen strak langs de paden. Alleen achter het kruis is sprake van enig reliëf en van enkele rondlopende paden. Hier doet de structuur van de paden denken aan die van de algemene begraafplaats maar dan op een veel kleinere schaal. Rondom het kruis liggen enkele grotere grafmonumenten.

De begraafplaats wordt redelijk goed onderhouden, maar de omgeving doet veel afbreuk aan de sfeer. Van enige stedenbouwkundige planning is duidelijk geen sprake. (2002-2003)

Naast de katholieke begraafplaatsen in Soest bezit ook Soesterberg een katholieke begraafplaats. Deze begraafplaats ligt een aantal honderden meters achter de Rooms Katholieke kerk die aan de Rademakersstraat staat. Langs de kerk en pastorietuin loopt de Kerklaan waaraan ook de begraafplaats ligt. De begraafplaats werd in 1838 aangelegd nadat de familie Bosch van Drakestein het stuk grond had aangeboden aan de parochie. De grond maakte deel uit van de buitenplaats De Sterrenberg dat gelegen was tussen Soesterberg en Zeist. De familie Bosch van Drakestein reserveerde op de begraafplaats een tweetal grafvelden waar in de loop der jaren veel overleden familieleden begraven werden. Het oudste graf van de familie is van J.H.F. Bosch van Drakestein ( - 1851). Ook ligt hier het grafmonument voor P.J. Bosch van Drakestein (1825-1894). Hij was van 1856 tot zijn dood Commissaris des Konings in de provincie Noord-Brabant. Zijn grafmonument dat gemaakt werd naar een ontwerp van de architect J. Dony staat zeer prominent op een hoek van de familiebegraafplaats.