Skip to main content

Beroemde Graven


Geschreven: 20 oktober 2020
Aangepast: 27 november 2022
Auteur: Leon Bok
Categorie: Kunst & Cultuur

 

* Amsterdam, 20 december 1851 – † Amsterdam 23 december 1918

Een van de fraaiste grafmonumenten in Nederland is zonder meer dat voor Thérèse van Duyl-Schwartze op De Nieuwe Ooster in Amsterdam. Het monument roept bij menig beschouwer gevoelens van verwondering op over de schoonheid ervan en dat is waarschijnlijk precies wat de maakster erin heeft willen leggen. Die maakster was de zus van Thérèse, Georgine Schwartze. Thérèse was zelf een nationaal bekend portrettiste die grote faam genoot in haar tijd.


Geschreven: 21 juli 2020
Aangepast: 24 december 2020
Auteur: Marten Mulder
Categorie: Religie

 

(* Den Haag, 1900- † Geldrop, 1985)


Op 8 september 1900 zag Evert Louis Smelik het levenslicht in Den Haag als zoon van Jacob Smelik en Elisabeth Alberta van Ruijsenberg. Vader Jacob Smelik was als onderwijzer verbonden aan een school voor christelijk onderwijs. Het gezin was te typeren als vroom maar niet streng godsdienstig. Zijn vader, die jong stierf, was muzikaal begaafd. De liefde voor muziek heeft Smelik van hem geërfd en zou in zijn verdere leven een grote rol blijven spelen.


Geschreven: 28 juni 2020
Aangepast: 02 januari 2022
Auteur: René ten Dam
Categorie: Politiek

 

* Paramaribo, 22 februari 1898 – † Sandbostel (Dui.), 24 april 1945

Als held van de antikoloniale beweging, als activist tegen uitbuiting en onderdrukking kwam Anton de Kom om het leven in een Duits concentratiekamp vanwege zijn verzetswerk in de oorlog. Desondanks bleef de erkenning van de Surinaamse held vanuit Nederlands standpunt lang achterwege.


Geschreven: 29 mei 2020
Aangepast: 27 november 2022
Auteur: Leon Bok
Categorie: Kunst & Cultuur

 

* 25 december 1866 – † 12 december 1950

 

In 1903 richtte Hendrik Wicher Flentrop een piano- en orgelhandel op in Zaandam. Flentrop was geen vreemde in deze materie, want hij was organist in de Westzijderkerk in Zaandam. Aanleiding voor het opzetten van een eigen handel was de ontevredenheid van Flentrop met de manier waarop destijds orgels werden gerestaureerd. Dat ging vaak gepaard met een compleet nieuwe klank, geheel naar de smaak van de tijd. Flentrop was van mening dat elk orgel authentiek moest klinken en niet aangepast zou mogen worden aan de smaak van de tijd.