Skip to main content

Als bloemen bij het graf


Geschreven: 01 september 2022
Aangepast: 02 september 2022
Auteur: Marten Mulder
Categorie: Als bloemen bij het graf

 

Het echtpaar Schürer-Rinzema

overleden 1855 en 1888

 

Het kerkhof van de hervormde kerk te Surhuisterveen is rijkelijk voorzien van grafpoëzie. De stèles voor het echtpaar Schürer-Rinzema, tegen de muur van de kerk, zijn elk voorzien van een grafdicht, waaruit ons al veel van hun levensgeschiedenis duidelijk wordt. Wanneer Elizabeth Teunis Rinzema overlijdt op 15 maart 1855, is zij 60 jaar oud. Het echtpaar had acht kinderen, van wie er, getuige de tekst op haar stèle, vijf getrouwd waren.


Geschreven: 14 juli 2022
Aangepast: 02 september 2022
Auteur: Marten Mulder
Categorie: Als bloemen bij het graf

 

Johan Bloemendal

geb. 3 februari 1882 en overleden 17 juni 1909

 

De Joodse begraafplaats van Winschoten aan de Sint Vitusholt herinnert aan een grote Joodse gemeenschap in Noord-Nederland vóór de Tweede Wereldoorlog. Op deze begraafplaats treffen we op het grafmonument voor Johan Bloemendal een grafdicht aan. 

Johan, zoon van Izak Marcus Bloemendal en Rozette Polak, was 27 jaar toen hij in 1909 overleed.


Geschreven: 14 maart 2022
Aangepast: 15 maart 2022
Auteur: Marten Mulder
Categorie: Als bloemen bij het graf

 

Op het graf van JAN VAN DIEN (1904-1965)
GEMEENTE WERKMAN


JARENLANG HIELD IK ELKE NACHT
IN DIT DORP GESTAAG DE WACHT
EN ALS TUINMAN AANGESTELD
WAS HOF EN TUIN MIJN ARBEIDSVELD
EN SLOOT DE DOOD EEN LEVEN AF
DAN MAAKTE IK HET KILLE GRAF

WANT IK WAS HIER
DE LAATSTE NACHTWAKER
DE EERSTE HOVENIER
EN TEVENS GRAFMAKER


Geschreven: 08 februari 2022
Aangepast: 08 februari 2022
Auteur: Marten Mulder
Categorie: Als bloemen bij het graf

 

Aan de nagedachtenis
van onzen beminden vader


Melle Melles Pott

0verleden 29 Aug. 1865
in den ouderdom
van 94 jaren
en ruim 6 maanden

Dit plekjen
is ons groot van waarde.
Hier rust het stoflijk
deel in de aarde,
Van onzen edlen
vader Pott.
Maar ’t graf kan geen
vertroosting geven.
Wij voeden,
om zijn Christ’lijk leven,
De hoop
dat hij thans leeft bij God.


Zijne kinderen


Geschreven: 31 december 2021
Aangepast: 09 januari 2022
Auteur: Marten Mulder
Categorie: Als bloemen bij het graf

Elizabeth Jakobs Wijkmeijer

12 september 1837 – 11 april 1856

Zij was een bloem die welig tierde,
Den hof waarin z’ ontlook versierde;
Maar is geplukt door Scheppers hand.
En in nog schooner hof geplant.
Om daar te prijken naast een loot,
Die van den zelfden stam ontsproot.

Ruim 18 jaar oud was Elizabeth Wijkmeijer toen ze overleed op 11 april 1856. Ze was de dochter van Jakob Klaassens Wijkmeijer en Grietje Gerrets de Groot. Zowel Jakob als Grietje kwamen uit een schippersfamilie. In de akte van overlijden van de Burgerlijke Stand van Elizabeth staat als beroep bij haar vader: landbouwer. Toch was het eigenlijke beroep van Jakob Klaassens Wijkmeijer, zoals we kunnen lezen in de diverse akten, schipper. Beter gezegd kapitein. Zeewaardige schepen waren het, waarop hij voer.


Geschreven: 11 november 2021
Aangepast: 24 november 2021
Auteur: Marten Mulder
Categorie: Als bloemen bij het graf

 

Bij de stèle van Ritzo Hoeve
(11 februari 1889 – 2 november 1912)


Ik was een jongeling
Van ruim 23 jaren,
Toen God mijn Ziel op riep
En ik van hier moest varen.
Ik was haar al tot vreugd
Maar ach dat kon niet baten
Ik moest van B. tot A,
De wereld vroeg verlaten.
Gij allen die om mij treuren
Wil doch niet voor mij schromen
Wand Jezus heeft gezecht,
Laat ze allen tot mij komen.


Geschreven: 29 september 2021
Aangepast: 29 september 2021
Auteur: Marten Mulder
Categorie: Als bloemen bij het graf

 

Ds. Jacob Nentjes (10-6-1818  -  16-1-1873)

predikant der Christelijke Gereformeerde Gemeente te Urk


Hier rust, hij, die een reeks
Van zesentwintig jaren,
Gods kerke heeft gediend,
Door ’t woord ons te verklaren.
Hij was een brandend licht,
’t Welk in den dienst verteerde,
Totdat hij in de schoot
Der aarde weder keerde.
Hij rust naar ’s Heeren woord.
In ’t graf als de slaapstede,
d’ Oprechten toebereid,
Geniet de volle vrede
Als ’t loon hem toegezegd.
Met al de hemelingen,
Die eeuwig voor den troon
Het driemaal heilig zingen.


Geschreven: 06 juli 2021
Aangepast: 03 september 2021
Auteur: Marten Mulder
Categorie: Als bloemen bij het graf

 

Bij het grafmonument van Lucas Kruidhof (1856-1913)

 

Stil wilde hij trek-
ken in pelgrims
gewaad. Tot God
hem riep in Zijn
hemelschen staat;
Hier heeft hij ge=
dragen gewillig
zijn kruis, Maar
daar is zijn wo=
ning, hij had heim=
wee naar huis.
Boven in Sion
eindigt de smart.
Ja, naar dat Sion
smachtte zijn hart.


Geschreven: 04 mei 2021
Aangepast: 04 mei 2021
Auteur: Marten Mulder
Categorie: Als bloemen bij het graf

 

Frederika, Dieuwke, Baudina en Margaretha Westra 

Twee zerken naast elkaar maken ons deelgenoot van het diepe verdriet dat ouders kan overkomen wanneer ze staan aan het graf van hun kinderen. Dit lot trof het echtpaar Westra-Fontein. Bovendien trof de moeder, Eva Westra- Fontein, in kort tijdsbestek ook nog het verlies van de vader, haar echtgenoot Hendrik Jans Westra in september 1831.

ACHT DOCHTERS DIE GODS GUNST MIJ GAF
NAM WEER ZIJN VADERHAND MIJ AF
DRIE RUSTEN ONDER DIT GESTEENT
DE MOEDER DIE ’T GEMIS BEWEENT
STAART NU VERBEIDEND OP DEN HEER
DAAR VINDT ZIJ EENS HAAR DOCHTERS WEER


Geschreven: 28 maart 2021
Aangepast: 28 maart 2021
Auteur: Marten Mulder
Categorie: Als bloemen bij het graf

 

De kerk van Oudega is van een respectabele ouderdom. Ze dateert uit het begin van de twaalfde eeuw. Wie het rijke interieur met de vele rouwborden en grafzerken beziet, beseft onmiddellijk dat Oudega een belangrijke plaats moet zijn geweest. Ooit was het de hoofdplaats van de grietenij Smallingerland. Hier zetelde de grietman. Hij bestuurde het gebied en speelde ook een belangrijke rol in de rechtspraak.